Diagnostiek

De diagnose wordt gesteld op basis van het klinisch beeld. Een enkele keer zal een biopt wordt afgenomen ter uitsluiting van andere aandoeningen. Een positieve familieanamnese kan helpen in de bevestiging van de diagnose.

Op het eerste gezicht lijks H.S. een besmettelijke (infectieuze) ziekte, maar vaak worden geen of alleen normale huidbacteriën gekweekt.

Het is soms moeilijk om H.S. te onderscheiden van bijvoorbeeld de ziekte van Crohn, ontstoken haarvaatjes, tumors of ontstekingen zoals een stafylokok-ontsteking).  

Drie kenmerken die op dit moment gehanteerd worden voor het stellen van de diagnose H.S. zijn :

1) de typische huidafwijkingen zoals diep gelegen bulten en/of fibrose 
   (overmatige toename van de hoeveelheid bindweefsel),
2) typische lokalisaties zoals liezen en/of oksels en
3) het terugkerende en chronische beloop.

De ernst van de aandoening kan volgens verschillende methoden geclassificeerd worden. Sinds 1989 wordt het classificatiesysteem volgens Hurley gebruikt, waarmee de ernst kan worden gescoord in 3 graden. De Hurley indeling heeft ook consequenties voor de behandeling: bij de ergste graad (Hurley III) is er geen gezonde huid meer aanwezig tussen de laesies, het geen inhoudt dat bij een excisie het gehele gebied (bijvoorbeeld de hele okselhuid) moet worden verwijderd.

In 2003 is er een hidradenitis score ontwikkeld door Sartorius. Deze score levert een getal op, en dit kan worden gebruikt voor monitoring van de ziekte-ernst maar ook voor het meten van het effect van behandelingen. Beide methoden zijn een goede aanvulling op elkaar.

Hurley stage I-III indeling

Stage I: solitaire abcessen zonder fistelgangen (75%)

Stage II: terugkerende abcessen met fistelgangen (22%)

Stage III: velden van ontstoken weefsel met vele abcessen en fistelgangen (3%)

Sartorius score

Sartorius heeft een klinische score ontwikkeld, waarmee de ernst van de hidradenitis kan worden vastgelegd in een getal. Het scoren van hidradenitis is voor de gewone klinische praktijk te tijdrovend, maar wordt vooral gedaan voor geneesmiddelenonderzoek. Inmiddels zijn er meerdere aangepaste score systemen in gebruik, er is geen consensus over de beste score. De Sartorius score is redelijk uitvoerbaar bij beperkte H.S., maar bij zeer ernstige wordt de score onbetrouwbaar omdat de losse elementen niet goed meer te tellen zijn.

Een veel gehoorde klacht van patiënten is dat de aandoening in het beginstadium niet herkend wordt door huisartsen en specialisten, waardoor niet of te laat de goede behandeling wordt ingesteld en soms al onherstelbare schade is ontstaan.